Bay Evet

“Dünya bir oyun bahçesi bunu çocuklar biliyor ama biz büyüyünce unutuyoruz”

Yılbaşı veya yaş günü gibi zamanlarımızda genellikle özel kararlar alırız. Bu kararlar hayallerimize dair ve bizim için önemli kararlardır aslında. Ama bu kararlar gerçek hayatla asla buluşmaz. Çoğu kez gündelik hayatın içinde eriyip gider. Bir de gündelik hayat rutini vardır. Bu rutin hayallerimizi gerçekleştirme eylemselliği yanında çok daha agresif ve talepkardır. Yıllarca resim yapmayı, dans etmeyi belki soğan ekip, inek yetiştirmeyi düşünebiliriz. Ama sadece düşünürüz. Ancak saat çaldığında uyanmayı, iş, yemek vs. tüm gündelik döngüleri düşünmeden gerçekleştiririz. Yaptıklarımıza ne kadar düşünce ve düşündüklerimize ne kadar hareket kattığımız ise kendimizi bütün hissettiğimiz yer oluyor. Standart yaşanan versiyon ise hayallerimizi sadece hayal olduğu için seviyoruz…
Küçük hayatlarımıza o kadar sadakatle bağlıyız ki, bizi plan ve proje dışına çıkaracak tüm evrensel aksiyonlara “Hayır” demeyi erdem sayarız.
Jim Carrey’nın 2008’de oynadığı “Bay Evet” filminde arkadaşının ısrarı ile terapiye gider. Terapide ona her şeye “Evet”demesi aşılanır. Terapi sonrası bunu hayata geçirince hayatı alt üst olur ama son tahlilde her şey iyi olur. Filmden bir replikle bitireyim;

“Olaylara evet dediğinizde mümkün olana sarılırsınız, hayatın enerjisini içinize çeker ve fazlalıklarını alırsınız.”

Birsen SUNGURAY

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir