Efendi Uyanıyor (H.G. Wells)

Bilim kurgu seven bir çok kişinin, favori yazarlarından olan H.G. Wells aynı zamanda edebiyat dünyasının ilk distopyasını yazmıştır. “Efendi Uyanıyor” isimli eserinde, yine bir çok eserinde olduğu gibi sistem eleştirisi ve uçsuz bucaksız hayal gücü ile bizi başka bir dünyaya götürür.
Efendi Uyanıyor bir 19. yy. centilmeni olan Graham’ın öyküsünü anlatıyor. Nadir görülen bir uykusuzluk hastalığından mustarip olan Graham en sonunda uyumayı başarır. Ne var ki bu kez 200 yıllık trans halinde bir uykuya dalacaktır. Uyandığında ise, banka hesabına işleyen faizler sayesinde dünyanın en zengin ve en güçlü adamı olduğunu öğrenir. O artık bambaşka ve hiç tanımadığı bir dünyada yaşamaktadır. Dünyanın tek efendisi ve sahibi odur! Graham uyuduğu sırada servetini idare eden Konsey, tüm gezegene hüküm süren son derece karanlık ve acımasız bir sistem kurmuştur. Oysa insanların bir kurtarıcı olarak gördüğü Graham’dan beklenen, toplumu bu korkunç despotlardan kurtarmasıdır.Bir distopya klasiği ve politik bilimkurgu türünün en iyi örneklerinden biri olan Wells’in bu başyapıtı, okuru fantastik bir maceraya sürüklüyor. Günümüzden 114 yıl önce yazılmış olmasına rağmen global şirketlerin yükselişi, uçakların seyahat amaçlı kullanımı ve birçok teknolojik gelişmeyi zamanının çok ötesinde başarılı bir şekilde tahmin etmiş olması olması şaşkınlık yaratıyor. Geleceğe dair yerinde tahminlerinin yanı sıra toplumsal adaletsizlikle boğuşan bir dünyayı tasvir eden Efendi Uyanıyor, distopya, bilim kurgu ve politik roman hayranları için mükemmel bir eser…

H.G. Wells’ın özellikle İngiltere Eton College mezunu olduğunu ve distopya tarzının önemli yazarlarının yine bu okuldan çıktığını belirtmek isterim. Örnek olarak; Aldous Huxley “Cesur Yeni Dünya” ve George Orwell “1984”
H.G. Wells yazar olarak Başak burcunda ve Güneş, Merkür kavuşumu olan, yazdığı eserleri defalarca yazması ile ünlü titiz bir yazar. Aynı zamanda Ay burcu Kova olan yazar, bilim kurgu konusunda öngörü yaklaşımı ile ilgili ipucu veriyor. Sevdiğim diğer eserlerini vaktim oldukça yazmaya çalışacağım. ilginiz için şimdiden teşekkürler, Sevgiyle kalın                         Birsen SUNGURAY

2 Ocak 2018 Yengeç Dolunayı

Merhabalar Dostlarım,
Yeni yılın ilk gökyüzü görünümü, 2 Ocak saat 5;24 de 11 derece Yengeç burcunda Dolunay ile oluşuyor. Dünyaya yakın bir Süperay görünümü mevcut olacak ve Ay kendi yöneticisinde olduğundan kuvvetli bir dolunay yaşayacağız. Ankara üzerinden çıkardığım haritaya göre; Ay 8. Evde dolunay oluştururken, 2. Ev karşıtlığı ve 12 ve 3. Ev açıları sebebiyle Uçurtma kalıbı oluşturuyor. Horoskop için karanlık bir alan olan 8. Ev konuları Ölüm, bankacılık ve sigorta, atıl alanlarımızda daha önce fark etmediğimiz sonuçlar ile karşı karşıya geleceğiz. Su burçlarında meydana gelen büyük üçgen bize rüya, okült konular ve bireysel ve kolektif bilinçaltı konuları üzerine bilgi akışı sağlıyor. 2. Ve 8. Aks karşılığı maddi ve manevi değerlerimizi hedef alan konuların aktive olması ile karakterize ancak genel toplumsal açıdan bakarsak, harita yükseleni Yay ve yöneticisi Jüpiter 12. Evde Mars ile kavuşum halinde Akrep burcunda olmasından dolayı gizli düşmanlık, yabancılar, uluslar arası konular üzerine görünür haberler ve gündem oluşturabilir. Güneş çevresinde bulunan Oğlak stelyum dayanıklılık, adım adım planlı davranma, tecrübelerden yararlanma ve ilişkiler, adalet konularında (Venüs kavuşum) kontrollü olma (Pluton kavuşum) derinlemesine düşünmeyi öneriyor. 2. Ev ve 8. Ev konularında her zaman temel bakış açılarımız arasında “varolan değerlerimize şükretmek ve paylaşmak” önemlidir. Bu sebeple, aynı zamanda bir şeyleri sürekli biriktirmek; hayatımızı ağırlaştırıp, ileri taşıma adına ancak sorun yaratır. Hazır 8. Ev Dolunay yakalamışken, hayatımızı sadeleştirmek adına neler yapabileceğimizi düşünmenin ve eyleme geçmenin tam zamanı… Dolunay bitiş enerjisiyle; aile alanında, ev içinde, düşüncelerimiz ve duygularımız adına, ev ve iş dengemiz adına, gelirlerimiz ve giderlerimiz açısından, şimdiye kadar değer yüklediklerimiz adına sadeleşmek, arınmak adına bize güzel bir zamanlama sunuyor. Bu konuları dolunay ritüeli olarak netleştirip, sadeleşmek adına gerekli adımları atabiliriz. Harita adına bize özel yanı ise açı kalıbı dolayısıyla, şimdiye kadar hobi olarak gördüğümüz, yeteneğimiz olan ama kendi çapımızda takıldığımız bir konunun, emek sarfettiğimiz ama şimdiye kadar karşılığını görmediğimiz bir konunun karşılığını görmemiz olacaktır.

Dolunay bitiş enerjisi olduğu için hayatınızda olumlu nihayete eren durumlar yaratmasını dilerim. Ay dolunay görünümü sonrası saat 09:10 da Sirius yıldızı ile kavuşum yapacağı için dua, niyet, olumlama adına uygun bir zamanlama olacaktır. Gönlünüzden geçenler, güzelliklerle buluşsun, bütünün hayrına olsun.

Sevgiyle Kalın

Birsen SUNGURAY

 

Satürn ve Uranüs Tarzı

Merhabalar Dostlar,

Hepimizin başarı sözcüğü için atfettiğimiz farklı tanımlarımız var. Bu tanımlar bizlerin neye ve ne kadar değer verdiğimiz konusu ile son derece ilgili… Ancak günümüzde daha sorgulayan ve hayatın ilüzyonel yaklaşımlarına idrak gösteren insanlar olduğunu görmek beni çok mutlu ediyor. Tüm bunların çoğalarak, somut gerçeklere dönüşmesini ise giderek daha fazla görüp, yaşayacağımıza inanıyorum. İnsanoğlu daha fazla satın alarak, daha fazla kirleterek, daha fazla materyel peşinde koşarak aslında insan tarafını desteklemediğini  içsel olarak zaten biliyor. Artık “mutluluk” kavramını şartlara bağlamadan, mutlu olmayı öğrenebiliriz. Mutlu olmak için güzellik, zenginlik, başarı adına tariflediğimiz ağır standartlara uymak zorunda değiliz. Kendi “mutluluğumuz” adına önümüze koyduğumuz ağır şartlardan biri olan “başarı” ego ve sahip olma adına, tatmini olmayan sorumluluklar içerir. Yani; etiket yükseltmenin veya daha fazlasını kazanmanın sonu olmadığı için “başarı” kavramı da, bilinç düzeyinize göre  ilüzyonel oluyor. Halil Cibran şöyle der; “Nefsi doyurmak, deniz suyuyla susuzluk gidermeye benzer”

Her birimizin genel olarak transitlerini korku ile izlediği gezegen olmasına rağmen Satürn, aynı zamanda kalıcı başarıyı, emeklerin somut karşılığını ve statüyü temsil eder. Satürn transitleri bizim için zorludur. Çünkü göz yaşına bakmaz, fırsatlarla gelen kolay başarıyı temsil etmez. Satürn; öğrenilmiş, defalarca tekrar edilerek uygulanmış, sonuçları alınarak, incelenmiş bir bilgiyi temsil eder. Bu yüzden bilginin bilgelikle buluşması gerekir. Transit bulunduğu alanda ve burcun karakterine göre sizi mutlaka “adam eder” ayıptır söylemesi… Satürn Oğlak burcunu temsil eder ve aynı zamanda Kova burcunun klasik temsilcisidir. Satürn Oğlak ile bireysel özelliklerini gösterirken, topluma yayılan özellikleri Kova ile gösterir. Satürn gezegenler içinde fiziksel ve sembol olarak “sınıra” işaret  ederken Uranüs “sınır ötesinde olmaya” fiziksel ve sembolik  olarak işaret eder. 

Satürn ve Uranüs’ün başarı üzerine tarzlarını anlatmak içinse, çok büyük bir kolaylık yapmaya karar verdim. Satürn Tarzı için; Person of İnterest dizisinden “Harold Finch” ve Uranüs Tarzı içinse Fringe dizisinden “Walter Bishop” dan bahsedeceğim…

“Person of interest”  dizisini izlerken en çok düşündüklerimden biri , senaryo yazanlar karma ve astroloji üzerine kesin bilgi sahibi olmalılar şeklindeydi. Özellikle “Harold” tam bir Satürn insanı, başında olduğu sistem her şeyi ve herkesi görüyor. Muhtemel durumlar ortaya koyuyor ve bu durumlara göre herkes rolünü (Katil / Kurban gibi) iradesi ile ortaya koyuyor. Sistemi ise buna göre olumlu olandan yana çalıştırıyor ve koruyor. Yarattığı sisteme temas eden herkes büyük dönüşümler yaşıyor. Hiçbir zaman açık uç kalmıyor ve bir durum da tam gerçekleşmeyen adalet, mutlaka gelecekte nihayete eriyor. Harold Finch, dizide komuta dairesi insanı ve sağlam basan, ketum, büyük bedeller ödeyen ve olgunlukla bilgeliğin karışımı. Yapılması gerekeni ne olursa olsun yapıyor. Ancak karşısına çıkacak çoklu ihtimalleri ölçüp, biçen hazırlıklı yanları var. Basamak, basamak ve adım adım gidiyor. Tüm kaynaklarını hem insan, hem materyel üst düzey kullanabiliyor.

Uranüs tarzı başarı içinse; sevdiğim, örnek  dizi karakteri “Walter Bishop” Fringe’den, Walter zaten bir “sınırbilim” uzmanı olan çılgın bir bilim adamı… Dizide bu kadar zekaya tek evren yetmez deyip, paralel evrenler kurgulamışlar.  Uranüs tarzı,  ani şekilde ilhamlar alıyor ve hemen gerçekleştirmeye çalışıyor. Normalle pek işi yok. Dağınık ortam veya pijamayla çalışması gibi ayrıntılar hiç sorun değil. Kafasında fikri gerçeğe dönüştürürken çocukça zevk alıyor. Böyle bir kişiliğin uğraştığı sorunlar da tabii ki sıra dışı oluyor. Ancak kendisi de bu sorunlara beklenmedik çözümler yaratıyor. (Yani oğlunu tedavi ettirmek için zaman makinesi icat etmek gibi ne diyim yani?) Hep çocuk kalan ama aynı zamanda çok da hüzünlü bir karakter kendisi … Duygusal yanlarını kontrol etmek gibi bir derde sahip değil.  Ancak zihninde çok fazla yaşadığı için çevresindeki durumlara zor adapte olabiliyor. İnsanların isimlerini hatırlayamayıp, saçmalamak şeklinde davranışları var nitekim.

Yazımın son satırlarına ulaşan sizleri kutluyorum, yazmaya çalıştığım tarzların hangisine sahip olduğunuzu eminim düşünüp, ölçüp, biçtiniz. Hangisini daha yakın hissettiğiniz, aynı zamanda  çalışma tarzınız ve neticede sizi başarılara ulaştıracak tarzınız olacaktır.

Sevgiyle kalın

Birsen SUNGURAY

Bertrand Russell – Muhammed Ali

Muhammed Ali,

Ernie “Ahtapot” Terrell ile çıkacağı maça hazırlanırken, çalıştığı salonda onu seyre gelen basın mensuplarının, “Komisyon sizi askere almaya karar verdi, Vietnam’a gönderileceksiniz, buna ne diyorsunuz şampiyon?” şeklindeki sorusuna, “Vietkonglularla ne problemim olabilir ki? Onlar bana hiçbir zaman ‘pis zenci’ demediler!” yanıtını vermişti..

O akşam evine döndüğünde, evinin önünde, aleyhinde “vatan haini”, “koca ağızlı piç”, “askerde gününü göreceksin”, “senden nefret ediyorum” diye bağıran bir kalabalıkla karşılaşır.

Sinirli bir şekilde evine girdikten sonra da ardı ardına çalan telefonlar ve her türlü hakaret durmak bilmez. Bir ara, kardeşi Rahman bir telefon ahizesini ona uzatır, “İngiltere’den Bertrand Russell diye biri arıyor,” der.

Hattın öbür ucundaki adam İngiliz aksanıyla konuşmaktadır: “Merhaba, Muhammed Ali ile mi konuşuyorum?”

– Evet, buyurun.

– Tebrikler! Şampiyonlar genellikle iktidardan yanadır. Siz öyle değilsiniz.

Bertrand Russell’ın kim olduğu hakkında en ufak bir fikri olmayan M. Ali sorar:

-Pekala ahbap, sana bir soru: Mayıs’ta Londra’da sizin Henry Cooper’la maçım var. Bahis oynayacak olsan, parayı hangimize yatırırsın?

“Cooper güçlü bir boksör, fakat paramı sana yatırırdım..”

“- Ha ha haa ! Göründüğün kadar aptal değilsin !..”

O günlerde sıklıkla yaptığı bir espridir bu Muhammed Ali’nin..

Birkaç gün geçer.. Lisansını geri alabilmek için, Vali Reagan’ın ofisine giden boksör, bekleme salonunda bunalmış durumdayken, kitaplıktan rastgele bir ansiklopedi alıp karıştırmaya başlar.. Ve o ciltte yine tesadüfen Bertrand Russell ile ilgili şu satırlarla karşılaşır: “Bertrand Russell 20. yüzyılın önemli filozoflarından biri, matematikçi, 1950 Nobel Ödülü sahibi…”

Çok utanmıştır, bu büyük yazara karşı yaptığı espri nedeniyle. Hemen o gün Russell’a telefon açar:

“-Efendim, ben serserinin tekiyim. Lisede bana sizin kim olduğunuzu öğretmemişlerdi. Yaptığım kaba şakadan ötürü beni bağışlayın lütfen..”

“Rica ederim. Bence güzel espriydi. Lütfen bunu dert etmeyin şampiyon. Siz tüm insanlığın iyiliği için çalışan birisiniz. Size tüm benliğimle hayranlık duyuyorum. İngiltere’ye gelince haber verin..”

Muhammed Ali bu görüşmeden sonra, İngiltere’ye gideceği güne kadar, Russell’ın hemen hemen tüm kitaplarını okur ve çok sever.. O kadar ki, onun bir fotoğrafını yanında taşımaya başlar. İnsanlara ondan bahsederken çıkarıp göstermektedir..

İngiltere’de görüşemezler, yazar zaten çok yaşlıdır.. Fakat onunla sık sık mektuplaşırlar, birbirlerine kart gönderirler..

1970’in Şubat ayında bir gün ona telefon ettiğinde, Russell’ın birkaç gün önce öldüğünü öğrenir..

Hiç görüşemediği, fakat onu gerçekten çok sevdiği yazarın fotoğrafını hep yanında taşır..

K. PERKER “Defterler”

Saint Exupery ve Küçük Prens

Antoine de Saint-Exupéry

Fransa’nın Lyon şehrinde doğdu.  Beş  kardeşin üçüncüsüydü. Aristokrat bir aileye mensup olan Exupéry,  dört yaşındayken babasını kaybetti. Babasının ölümünün ardından aile hızla yoksullaştı. Anneleri kültürlü bir kadındı. İlk öğretmenleri anneleri oldu. Exupéry okulda başarılı değildi. Ödevlerle arası yoktu, sürekli ceza alıyordu. Uçaklarla 12 yaşında tanıştı. Evlerinin yanındaki hava alanına gizlice girer ve uçakları yakından seyrederdi. 12 yaşındayken bir pilot onu uçağına aldı ve uçurdu. Kardeşi François’in ölümü onu ve ailesini çok sarstı. Liseyi bitirdikten sonra pilot olmayı çok istediği halde annesini kırmamak için denizcilik okuluna kaydoldu. 19 yaşında Ecole des Beaux-Arts’ta mimarlık fakültesine girdi. 21 yaşında orduya çağrıldı. Eğitimini yarıda bırakıp askere gitti. Askerlik görevini Fransız Hava Kuvvetlerinde teknisyen olarak yaptı. Strasbourg şehrinde pilotluk eğitimi aldı. Askerliğin ardından ailesinin isteği üzerine Paris’te bir ofiste kamyon satıcısı olarak çalışmaya başladı. Ticaret yaşantısında başarısız oldu. Bu arada yazı yazmaya da başlamıştı.

1926 yılı hayatında bir dönüm noktası oldu: Tekrar uçmaya başlamıştı. Toulouse ve Dakar arasında posta servisi yapan uçağın pilotu olarak göreve başladı. İlk kitabı Güney Postası’nı bitirdi. Burada ilk uçuş deneyimlerini anlatıyordu. Aynı şirketin Arjantin  bölge sorumluluğuna getirildi. Gece Uçuşu adlı romanı Arjantin’deki yaşantısını anlatır. Paris’te evlendi. 35 yaşındayken uçağı arıza yaptı ve Tunus’ta çöle zorunlu iniş yaptı, kayboldu. Dört günlük zorlu çöl macerası ardından bir Bedevi tarafından bulundular. İspanya İç Savaşı boyunca Fransız gazetesi adına muhabir olarak görev yaptı. Havacılık alanında birçok buluşa imza attı. Gece uçuşlarını düzenleyen cihazların geliştirilmesinde katkı sağladı.  II.Dünya Savaşı başladığında Fransa,  Almanya’nın işgaline uğradı. Komutanları Exupéry’ye sağlık durumunun savaş şartlarına uygun olmadığını söylemesine rağmen o askere yazıldı. Fransa’nın yenilgisi üzerine ABD’yi gitti. Buradayken yazdığı Dünya ve İnsanlar ile Savaş Pilotu adlı iki kitabı New York’ta çok tutuldu. En önemli eseri Küçük Prens’i de bu dönemde yazdı. Savaşın getirdiği yıkımın ortasında dünyaya bir umut mesajı vermek istiyordu. Bunu Küçük Prens’te bir çocuğun gözüyle yapmaya çalıştı. Ülkesinin işgal altındaki durumu onu çok üzmekteydi. Olaylar karşında sessiz kalamayacağına karar vererek ABD ordusuna katılarak yüzbaşı rütbesiyle Kuzey Afrika’ya gitti. Görevi Alman ordularının hareketini havadan izlemekti. Yine böyle bir keşif uçuşu sırasında 31 Temmuz 1944’te uçağı vuruldu ve Marsilya açıklarında denize düştü. Uçağının enkazı 2000 yılında balıkçılar tarafından bulundu.

Saint-Exupery, daha sonra Gallimard tarafından kitaplaştırılan bir röportajında şöyle der; “Seyahat ederken her zaman yanımda bulundurduğum bazı kitaplar vardır. Burada kitapların isimlerini söylemek konusunda tereddütlüyüm, çünkü Pascal’ın, Descartes’in veya çağdaş filozofların, matematikçilerin ve biyologların eserlerinin adını söylediğimizde, fazla iddialı ve kendini beğenmiş bir görüntü verebilir. Bu kitaplar, hiç kuşku yok ki, benim hayatımı derinden etkiledi.”

Bu kitaplarla ilgili olarak, yakın arkadaşı Charles Sallis, Saint-Exupery’nin, Descartes’ın “Metot Üzerine Konuşmalar” adlı kitabına büyük önem verdiğini ve Platon’dan özellikle de  “Devlet”  adlı eserinden çok etkilendiğini söyler. Çok önemli referanslar olan bu kitaplar, Küçük Prens ve Kale adlı eserlerinin oluşumunu bize açıklar.

KÜÇÜK PRENS

Fransız yazar ve pilot Antoine de Saint-Exupéry’nin en ünlü eseri olan Küçük Prens 1943’de yayınlanmıştır. New-York’ta bir otel odasında yazdığı bu kitabın içinde ve kapağında yazarın kendi çizimleri bulunur. Küçük Prens’i bir çocuğa ya da daha doğrusu olgun, ağırlaşmış, biraz da yorgun kendisine serin sabahlar, sevinçli küçük hayvancıklar ve açan çiçekler cennetini geri getirmek için yazar. 1940’ta, yenilgi ve bozgunun karışıklığında, anlatmaktan asla vazgeçmediği çocukluk anılarına tutunan Saint-Exupéry, düşüncelerini şöyle ifade etmektedir: “Çocukluk, der, herkesin çıktığı o büyük ülke (…) Nereliyim? Bir ülkeliymişçesine, çocukluğumdan gelmeyim

Yazın dünyasının en güzel on masalından biri olarak kabul edilen Küçük Prens, yoğun masal kurgusu nedeniyle, okuyucuda ilk bakışta sadece çocuklara seslenen bir yapıt olduğu izlenimi uyandırmaktadır. Ama okudukça, düşündükçe, insan sevgisinin açıkça görüldüğü bu yapıtın, çocuklardan çok büyüklere seslendiği hemen fark edilmektedir. Küçük Prens sayısız gün batımı izleyebilmek için sandalyesini birkaç adım çekmesinin yeterli olduğu küçücük bir gezegende oturur. Onu bazen melankoliye sürükleyen çok kibirli bir gülün bakımını yapmak, baobapların sürgünlerini temizlemek, gezegendeki üç volkanın temizliğini yapmak gibi işlerle uğraşır. Çiçeğiyle ilgili yaşadığı sorunlar yüzünden diğer gezegenleri ziyaret etmeye karar verir. Bu gezegenlerin birincisinde bir kral, ikincisinde bir kendini beğenmiş, üçüncüsünde  iç karartıcı bir ayyaş, dördüncüsünde işadamı, beşincisinde yönetmeliğe sıkı sıkıya bağlı bir fenerci, altıncısında ise ona dünyaya gitmesini salık veren bir coğrafyacı oturur. Dünyaya vardığında Küçük Prens önce hiç kimseyi göremez. Sonra bir yılanla karşılaşır. Yılan ona çölde bulunduğunu ve insanlar arasında da yalnız olunabileceğini açıklar. Daha sonra bir tilkiden evcilleştirerek nasıl bir dost kazanılacağını; yani bağlar kurmayı öğrenir. Dost dünyada tektir, zira insan ancak evcilleştirdiği şeyleri tanıyabilir ve insan evcilleştirdiği şeyden sorumludur. Yolcuları ayıran bir makasçı ve susuzluğa karşı haplar satan bir satıcıyla karşılaştıktan sonra, uçağının yanında uyuyan pilotla karşılaşır. Ama Küçük Prens gezegenine geri dönmek zorundadır. Yılanın onu ayak bileğinden ısırmasıyla yavaşça kumlara düşer. Vücudu çölde yok olur ve pilot motorunun tamirini bitirince artık yıldızlarda bir dostu olduğunu bildiği için, daha da yalnız olacağı dünyasına geri döner.

Bir gezegende başlayıp farklı farklı gezegenlerde devam eden ve dünyada son bulan öyküde, Küçük Prens ve pilot bir kişinin ikili yansıması olması bakımından masaldaki diyalog aslında sadece bir monologdur. İnsanın kendisiyle alışverişi daha da açıkça söylemek gerekirse, insanın kendisiyle hesaplaşmasıdır. Bu yüzden, masalın başından itibaren Küçük Prens’in sözlerine dikkat edilerek Küçük Prens’in,pilota  “Hangi gezegendensin?” sorusunun cevabının ikisinin de aynı gezegenden yani dünyalı olduğu bilinmelidir. Yapıtın başında pilot, çocukluğunda duyduğu, ama gerçeği gözleriyle açık seçik görmesini bilmeyen ailesinin baskısıyla bunalımlara düşüp resim yapmaktan vazgeçtiğini uzun uzun anlatır ve Küçük Prens hemen bir koyun resmi hakkındaki konuşmasına başlar. Saint-Exupery , Cezayir’de görevli olduğu sıralarda, saatlerce sokak aralarında oynayan çocuklarla söyleştiği, onlara resim ve kâğıttan oyuncaklar yaptığı bilinmektedir.

Küçük Prens aslında bir çocuk kitabı gibi görünse de kırılgan ve temiz anlatımıyla, her yaştan insan için bir başucu kitabı olmayı kesinlikle hak etmektedir. Bu kitapla, okuyucu, altın sarısı saçlı ve temiz yürekli Küçük Prens’in diğer gezegenlere ve dünyaya yaptığı yolculuğa tanık olurken, aynı zamanda sevgi, dostluk, bağlılık, sorumluluk, bilgelik, önyargı, doğa sevgisi gibi kavramları sorgulama fırsatı da bulmaktadır. Bir çocuğun gözünden büyüklerin dünyasını anlatan bu kitap, masal havasında kolay okunmasının yanında okuyucuya hiç de hafife alınmayacak varoluşa ilişkin sorular sordurtarak değerleri düşünmesine yardımcı olmaktadır.

İÇİMİZDEKİ KÜÇÜK PRENS

Yazar, eserin başında; okuyucularını; “Kitabımın hafife alınmasını istemiyorum.” diyerek uyarır. “Anılarımı anlatırken çok büyük ıstırap çekiyorum.”

Saint-Exupery kitabını Leon Werth’e adamış ve kitabını bir büyüğe adadığı için bütün çocuklardan özür dilemiştir.  Saint Exupery’nin ; “Aras’a Uçuş”   adlı kitabında sadece Fransa’nın çöküşünü değil, aynı zamanda bu geçici yenilgiye karşı gösterilen manevi direnci de oldukça dokunaklı bir biçimde anlatmış olduğunu, Amerikan gazetesi Atlantic şu sözle açıkladı; “Bu anlatım ve Churchill’in konuşmaları, Hitler’in Kavgam’ına demokratların verdiği en iyi cevaptır.”

KORKU :  Küçük Prens, dünya politikasının yarattığı tehdidin geride bıraktığı endişe verici bir duygudan ve bunun yanı sıra edebi nitelik taşıyan bir “kendi kendine terapi” ürünü olarak doğar.Aynı zamanda baştan itibaren varoluş korkusunu yansıtır; bu korku, bir birey olmaya katlanma zorunluluğudur. (Sören Kierkegaard)

Korku bireyin ve onun tabiatının parçasıdır; tıpkı her bireyin ve kendine özgü bir sevgi biçimine sahip olduğu ve kendine has bir ölümü tatmak zorunda olduğu gibi…

Edebi açıdan çok büyük değer taşıyan eser, üç tür korkuya yer verir; Dost için duyulan korku, dünyaya karşı duyulan korku ve çocukluk çağı korkuları.

 KRİZ: 1935 yılında Saint Exupery Çin Hindi’ne gitmesi gereken uzun menzilli bir uçakla Kahire’den iki yüz kilometre uzakta, teknisyeni Prevor ile Libya Çölü’nün kumlarına saplanıp kaldı. O zamanlar çölden canlı çıkamayacağımızı sanıyordum der Rüzgar, Kum ve Yıldızlar adlı kitabında. İki Fransız yanlarında bir termos dolusu şekerli kahve, yarım şişe şarap, bir parça çikolata, birkaç kurabiye ve bir, iki portakalla; Fransa’nın üç katı büyüklüğündeki çölde beş gün boyunca ilerlediler. Onları bir bedevi kurtardı. Saint Exupery büyük minnettarlıkla şunları yazdı:

Sen kurtarıcımız, Libyalı bedevi,  sen benim hafızamda silinip gidiyorsun! Yüzünü gözümün önüne getiremiyorum. Sen insansın ve ben sende tüm insanların simasını görüyorum! Sen bizi daha önce hiç görmedin ve buna rağmen bizi tanıdın! Sen benim sevgili kardeşimsin ve ben bundan sonra seni tüm insanlarda yeniden tanıyacağım!”

 Her insan uçabilir. Burada anlatılan olayda gizli mesaj budur. İnsanoğlunu yaşatan yalnızca ekmek değildir. İnsan hayat boyu düştüğü çukurlarda ayağa kalkıp, kanatlarını açabilir; böylece idealler uğruna mücadele verip, ideallerini yaşayabilir. İnsan bu dünya üzerinde yaşayan, çabalama, ruhsal olarak yükseklerde uçama, zihinde canlandırma ve kahramanlık yetisine sahip olan tek canlıdır. Olanakları elverdiğince bir kartaldır. Fakat bir kartal bile düşebilir ve bu insanın dünyevi mevcudiyetinin diğer yüzüne aittir. Düşüş ise krizi temsil eder.

Kriz içinde kendimizi sınırlılığımızı değil, aynı zamanda değişebilme yetimiz de keşfederiz. Yalnızca değişebilen insan kendine sadık kalır.

 İÇİMİZDEKİ ÇOCUK: Yazar, 1943 yılının Şubat ayında, Küçük Prens basılmadan bir ay önce “Bir Rehineye Mektup” adlı yazısını yayımlar. “Günümüzde insana saygı, gelişimimizin bu koşulu tehlike içinde bulunuyor. Modern dünyanın parçalanması bizi zifiri karanlığı sürükledi. Sorunlar artık birbiriyle bağlantılı değil, çözümler birbirine uymuyor. Dünün gerçeği öldü,  yarının ki  ise henüz doğmadı. Henüz geçerliliği olan bir sentez varsayılamıyor ve içimizde her biri, hakikatten küçük bir pay alıyor. Zorlayıcı şeffaflık olmadığından siyasi dinler zora başvuruyor. Kaldı ki bizler yöntemler üzerine tartışırken, aynı hedeflerin peşinde olduğumuzun idrakine varamama tehlikesiyle burun buruna geliyoruz.”

Henüz bir şeylere, birine sığınma ihtiyacı hissettiğimiz, fazlasıyla erken bir yaşta Tanrı’dan ayrıldık. Bu yüzden şimdi yapayalnız, küçük insancıklar olarak hayatın tüm yükünü omuzlarımızda taşımak zorundayız.”

İçimizdeki çocuk hümanist psikolojinin üstüne basarak vurguladığı gibi, bir tür oluş pusulasıdır; bu oluş, Nietzsche yaşam seferinin Kolomb yolculuğudur. Saint- Exupery “Aras’a Uçuş”  adlı eserinde insanın bireyselleşmesinin bu içsel keşif gezisini şöyle ifade eder: “Kör ve bir üstada ya da bir öğretiye kayıtsız şartsız tabi olan bir insanı şekillendirmek kolaydır. Ancak insanı özgür kılmak, onun kendi kendine hükmetmesini sağlamak başarıdır ve çok daha büyük takdir gerektirir.”

Kitapta, kazazede pilotun küçük prens ile  karşılaşması “ego” suyla, diğer Ben’iyle karşılaşıyor. Hangi Ben’le? Bastırdığı, çocuksu Ben’iyle. İçindeki çocukla.  Kadın veya erkek hepimizin içinde yaşayan küçük çocukla. Masalların derin psikoloji yorumlarına göre bu soylu bir Ben’dir. Masallar bize optimist ve cesur hayat görüşüyle, hepimizin birer kral ve kraliçe olabileceğini vaat eder; tabii bir prensi andıran çocuğun gücü ve kararlılığıyla içimizdeki zengin özlük olasılıkları gerçekleştirirsek… “İçimdeki çocuk” benim yaşayan öz benliğimdir. O henüz yetişkin olmanın günahıyla örselenmemiştir. Henüz toplumsal benliğe sahip insanın yaldızları ve üniformalarıyla harap olmamıştır. “İçimdeki çocuk” kanun tanımaz, şüpheci ve meraklıdır. Ayrıca yetişkin mantığının mikrobik budalalığı karşısında tam bir dayanıklılığa sahiptir.

 HÜKMETME HIRSI: İlk astreoit 325, burada bir kral yaşar. Hepimizin içinde, genelde çocukluğun tehlikelerinden kaynaklanan, dünyaya ve insanlara yönelik iyi ve kötü “zihniyet cümleleri” saklıdır.İyi bir zihniyet cümlesi şöyle olabilir; “ Yaptığım işle topluma katkıda bulunmak istiyorum.” Kötü bir zihniyet cümlesi ise şöyle olabilir: “Tüm insanlığa en büyük olduğumu kanıtlayacağım”  Eğer ruhumuzun draması zorba kral ise; “ben her şeye hükmederim” Kral tam bunu iddia eder. Kral rolüne büründüğümde, insanları kendimden aşağıda görürüm. Kibirliyim, her şeyin doğrusunu ben bilirim. Tartışmaya gelemem. Başkalarının fikirlerine tolerans gösteremem. Kimsenin sözünü dinlemem ve olduğum yerde kalırım, kendimi geliştiremem. Merhametten, özeleştiriden ve insan sevgisinden yoksunum. Hükmetme hırsı olanlar, ister benim içimde, isterse üstümde olsunlar tehlikelidirler.

 GİBİ GÖRÜNMEK ya da OLMAK: İkinci gezegende ise kendini beğenmiş bir adam yaşamaktadır. Kendini beğenmiş bir karaktere sahip olduğumda diyaloğa değil, monoloğa eğilimli olurum. Sahneye çıkışlarımın, sonu gelmeyen kelime oyunlarımın ve taşlamalarımın sivriliğinin ardında, yeterince değerli olmadığım duygusuyla örselenmiş olan “ben” pusuda beklerim. Gizli depresifliğimi ve yılgınlığımı göstermeyi kendime yasaklarım. Kendimi her zaman çok iyiymiş gibi gösterme zorunluluğu duyarım.  Karakterim sadece negatif yönlerden ibaret değil. Kendini beğenmişlik, normal ölçüde olmak şartıyla, bizi yapabileceğimizin en iyisini yapamaya teşvik eden, fevkalede yaratıcı bir güçtür. Girişimcidir, açıktır, hareketli,cesur, planlamadan davranmayı sever…Hayatı yoğun, dolu yaşayabilir.

Saint-Exupery  hastalık derecesinde kendini beğenmişliğin, beni ne hale getirdiğini gözler önüne serer. Kendini beğenmiş biri olarak ben, fiili ve fikri havai fişeklerimi tutuşturmuşsam, sık sık kimselere belli etmeden, kurtulamadığım bir boşluk ve var olamama duygusunun esiri olurum.

Beni harekete geçiren sadece kendini beğenmişlik olduğunda, kendi kendimi ele veririm. Bu tarzda idealize edilmiş bir benlik, fazlasıyla yüceltilmiş ben-idealinin ve kendi kendini kandırmanın görünen ifadesidir. Elbette kendi kendimi idealize etmem, varlığımın hayali olarak kıymetlendirilmesine sebebiyet verir ve böylece görünürde temel korkumu yatıştırır. Diğer yandan yıkıcı bir dinamik yaratır. Çünkü gerçek dışı ve gerçekte olduğundan fazla kıymetlendirme, benim gerçek benliğimi  küçümsememdir. Ben’imi yücelterek kurduğum düşün bedelini, aynı ölçüde güçlü, ve zayıf, kusursuz ve zavallı olan kendi gerçek Ben’ime yabancılaşarak öderim.

 BAĞIMLILIK ve ÖZLEM: Küçük Prens en kısa ziyaretini alkoliğe yapar; ancak başka hiç kimse onu böylesine derin bir melankoliye sürüklemez. Saint_Exupery anlatısındaki alkolik, yaşamın anlamını yitirmiştir. Bağımlılık krizinde yeni baştan anlam arayışına girme şansı vardır. Bağımlı kişi utanç duygusu içinde adeta içerek boğulur. Utanç duygusu bağımlılığı körükler. Bağımlı kişi utandığı için içmeye devam eder. Ancak bağımlılığının ortaya çıkışını ve seyrini hatırlamaya, o zaman ki duygularını yeniden hissetmeye ve o duyguların üstesinden gelmek için çabalamaya başladığı zaman utanç duygusundan kurtulup, varoluşundan duyduğu memnuniyetsizliğin sebeplerini sorgulayabilir ve mutsuz yaşamının “yataklı vagonundan” dışarı çıkmayı başarabilir. Bağımlılık aynı zamanda bir anlamlandırma hastalığıdır.

 SAHİP OLMAK YA DA OLMAK :  “Bir yerlerde yolumuzu kaybettik. İnsanoğlunun  termit yuvası şimdiye dek hiç olmadığı kadar zengin. Artık daha fazla refaha ve daha fazla boş zamana sahibiz. Fakat çok vahim bir eksikliğimiz var. Bizler kendimizi artık daha az  insan hissediyoruz; Gizemli ayrıcalıklarımızı bir yerlerde yitirdik.”

(Saint-Exupery)

Bir sonraki gezegende işadamı ile karşılaşır, küçük prens. İşadamı zaman zaman gökyüzünde gördüğümüz şu küçük şeylerin milyonlarcasını sayar. İsimlerini telaffuz etmek istemez; onun boş hayallerle oyalanacak vakti yoktur. Sözünü ettiği şeyler yıldızlardır. Küçük prens şaşkınlık içinde ona beş yüz milyon yıldızla ne yaptığını sorar. Yanıt çabuk gelir; hiçbir şey, Onlar benim. Derken küçük prens kritik bir soru sorar: Peki zengin olmanın sana ne yararı var? Yıldız milyoneri anlamsız bir yanıt verir: Böylece biri yeni yıldızlar bulacak olursa, onları da satın alabilirim.

Yaşadığımız toplum bağımlılıklara gereksinim duyar ve temel yapısıyla bağımlılıkları destekler. Toplum bağımlılık talep eder; çünkü topluma en iyi uyum sağlayan birey ne ölüdür, ne de canlı; tıpkı yaşayan bir ölü gibi bilincini kısmen yitirmiş, uyuşmuştur. İnsan öldüğü zaman çalışamaz. Tamamen hayat dolu olduğu zaman, pek çok süreçte topluma muhalefet eder; ırkçılığa, çevre kirliliğine, nükleer tehditlere, silahlanmaya, kansere yol açan gıdaların tüketilmesi vs… Bu nedenle gerilimi bertaraf  eden, bizi hareketsizliğe ve tepkisizliğe sürükleyen, biz farkına bile varmadan bizi uyuşturan ve birer yaşayan ölüye dönüştüren şeylerin propagandasını yapmak toplumun menfaatinedir. Bunun sonucu olarak toplum sadece bağımlılık talep etmez, işleyişini de buna dayandırır.

İşadamının gereksinim duyduğu şey “olmak” tır. Olmayı seçen insan, Fromm’un çok güzel bir biçimde ifade ettiği gibi; var olduğuna, hayatta olduğuna, yeni bir şeylerin oluşacağına inanır ve bilir ki bunun için ihtiyacı olan tek şey serbest bırakma ve karşılık verme yürekliliğidir.

 NEVROZLU FENERCİ: “Geçmişi bu güne taşımaya çalışan delidir; çünkü geçmiş, bir granit kaya kütlesidir ve oluşumunu tamamlamıştır. Geri getirilemez olanla mutsuz olmak yerine, Nasıl olursa olsun, sana bağışlanan günü kabul et.” Saint- Exupery

Küçük Prens’in uğradığı beşinci gezegende, “kendine uyan emirleri, sorgulamayan uygulayan fenerci” bulunmaktadır. Fenerci, monotonlaşan yakınmaları ve ağır iş temposuyla ruhunun gezegeninin giderek küçülmesine neden olur. Anlamsız ve aşırı meşguliyetinin kısırdöngüsünde yapayalnız kalır. Hayatta tek sevdiği şeyin uyku olduğunu söyler Burada kastettiği üzerindeki uyuşukluktur. Bu hiçbir girişimde bulunmama isteğinden başka bir şey değildir. Köhneleşmiş eski yaşamın bataklığından çıkıp, yeniliğe adım atma yürekliliğini göstermemektir. Fenerci durumunun ümitsiz olduğunu iddia eder. Bu doğrudur, çünkü fenerci hiçbir şey yapmaz. Sahte yaşamını sorgulamaz. Durumunu değiştirebilmek için tek bir adım dahi atmaz.

 BİLİMİN İKİ YÜZÜ: Altıncı gezegen heybetlidir. Bu gezegenin sakini, bir bilim adamı olan coğrafyacı idi. Bilim adamımız sadece delillerden ve nedensellikten söz eden, çalışma masasının başından kalkamayan bir mahkumu, tıka basa uzmanlık bilgileriyle doludur. Nietzche bu konuda insanları uyarır: “Her uzmanın bir kamburu vardır. Yaşam ve yaşamsal tecrübe” Küçük prens coğrafyacıyı ziyaretiyle dünya dışı gezegenler seyahatini sona erdirir. Açıkca görülen şu ki bu gezegenlerin sakinleri biziz. Biz bu soylu prens için çok çok tuhafız. Şu sonuca varmak mümkündür: İçimdeki hükmetme hırsına sahip olan adamı, kendini olduğundan farklı göstermeye çalışan benmerkezci adamı, bağımlıyı, soğuk işadamını, emir kulu nevrozluyu ve sevgisiz bilim adamını keşfetmeliyim. Ruhumun ihmaline, içimdeki tanrısal çocuk ve onun sıcak insanlığıyla karşı koymalıyım.

Alfred Adler şöyle der: “Önemli olan insanın neye sahip olduğu değil, onunla ne yaptığıdır.”

 YAVAŞLIĞIN KEŞFİ: Küçük Prens, demiryolu makasçısı ile konuşması ve gözlemleri zaman hakkındadır. Zaman kazanma telaşı bizi yönettiğinde ve günlük yaşamımızda neredeyse soluksuz bıraktığında panik yaratan bir düşünceye kapılırız: Bir şeyleri kaçırma korkusu. Huzursuzluk peşimizi bırakmaz. Küçük Prens’i çok etkileyen,  şimşek hızıyla giden trenin uzun zamandan beri başaramadığı budur. Zaman azlığı bir toplumsal statü sembolüdür: Zamanım azaldıkça, itibarım artar.

Michael Ende, romanı Momo’da zaman hakkında şunları söyle; “Öyle görünüyor ki hiç kimse zamanda tasarruf ederken, hakikatte bambaşka şeylerden tasarruf ettiğinin farkında değildi. Yaşamın giderek fakirleşip, monotonlaştığını ve her geçen gün biraz daha duygu yoksunu olduğunu kimse görmek istemedi. Ancak çocuklar bunu olduğu gibi hissettiler, çünkü hiç kimsenin onlar için zamanı yoktu. Oysa ki zaman yaşamdır ve yaşam kalpte var olur. İnsanlar yaşamdan ne kadar tasarruf ederlerse, o kadar kalpsizleşirler.”

Kendime daha fazla zaman ayırırsam, çocukluğumun cennetine tekrar girerim, der Saint-Exupery bize. Aynı zamanda gülünç bir sanrıdan, yaşamın bensiz devam etmediği sanrısından kurtulurum. Zamana sahip olmak, ara vermek, derin manasıyla artık içinde var olmayacağım bir zamana, ölümden sonraki zamana kendimi hazırlamam anlamına gelir.

DOSTLUK METHİYESİ :  Dostluk zamanın ve ortak aktivitelerin aracılığına gereksinim duyar. Dostluk beraberce yapılan çalışmanın sonucunda ortaya çıkan bir sanat eseridir. Açıklık, içtenlik, fedakarlık, gerginliklere ve çatışmalara dayanıklılık, yakınlaşma ve mesafe, yeniliklere açıklık ve her şeyden önce kayıtsız, şartsız kabul talep eder.

“İnsan sadece evcilleştirdiklerini anlayabilir.” Dedi tilki. “İnsanların artık herhangi bir şeyi anlamak için zamanları yok. Her şeyi hazır halde dükkanlardan satın alıyorlar. Ancak hiçbir dükkanda dost satılmadığı için, onların artık dostları yok. Bir dost istiyorsan, evcilleştir beni!”

  SEVGİ EMEKTİR: Her sevgi yaşam süreci içinde tehdit altındadır. Tehditin kaynağı deneyimsizlik ve zayıflıklarımız, baştan itibaren uyumsuz birlikteliklerimiz ya da ilişkimizde tamamen ayrı yönlerde ilerleyen gelişim sürecimiz olabilir. Sevmek risklidir, öğrenilmek ister. Bertold Brecht’in dediği gibi; “sevgi üretimdir, emektir.”

 KARDEŞİM ÖLÜM: Ölüm doğanın ritminde normal bir hadisedir. Yaşamımızın uzunluğu önemli değildir; asıl önemli olan yaşamı dolu çizgilerle, sevinçle ve sorumluluk bilinciyle yaşayıp yaşayamadığımız ya da sadece akıp gitmesine seyirci kalıp, yılları müsrifçe harcayıp harcayamadığımızdır. Seneca şunu vurgular: “Yaşamın istifadesi uzunlukta değil, kullanıştadır. Bazıları uzun yaşamış olsa da az yaşamıştır; yaşadığınız sürece buna dikkat edin. Yeterince yaşamış olmanız yılların sayısına değil, sizin iradenize bağlıdır.”

Öyküde kullanılan bazı metaforların anlamları;

 ÇÖL:  Çöl, Pilot için yaşamın tesadüfen kabul etmeye zorladığı ama aynı zamanda istediği bir dinlenme alanıdır. İnsanın orada yaşamı durur, olayların, görüntülerin ötesinde,  isteklerin ötesinde bir iç yaşamı fark eder.

KUYU: Kuyu çölde yürümenin sonucudur, ödüldür. Yaşamdır, insanlar arasında bağdır.

TİLKİ: Naif şekilde oluşmuş dostluktur. Kararlılığı, iyi tavsiyeleri, bilgeliği taşır.

YILAN: Bir çok mitolojide de ölümün simgedir. Kitapta da;  ölümün ve yaşama yön veren sınırın, kuralların simgesidir. Ölüm ve yaşam arasındaki köprüdür.

BAOBAPLAR: Baobap ağaçları hatalarımızın, olumsuz fikirlerin ve önyargıların simgesidir.

YANARDAĞLAR: Küçük Prens’i besleyen içsel güçlerdir. Bu sebeple,  yanardağlarına karşı sorumlulukları vardır.

GÜL: Kitap da; gül anlatılırken belli bir kişilik  bariz biçimde gözlenmektedir. Bu kişilik yazarın eşine aittir. Gül, aşkı ve sevdiğimiz insanları anlatmaktadır. Sevilen bir varlıktan sorumlu olmayı ve değiştirmeye çalışmadan, olduğu gibi kabul etmemiz gerektiğini anlatır.

Birsen SUNGURAY

KAYNAKLAR

Antoine de Saint-Exupery, “Küçük Prens”, Can Yayınları, 9.basım,1995,İstanbul

Mathias Jung, “İçimizdeki Küçük Prens”, Yurt Kitap Yayın, 2007,Ankara

Jean-Philippe Ravoux, “Varoluşun Anlamı”, Dharma Yayınları, 2008,İstanbul

Esma Çelik Şenyüz, “Antoine de Saint Exupery’nin, Küçük Prens Eserinde ki Eğitsel Ögeler” Yayımlanmamış YüksekLisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2006, Ankara

 

Uranüs Yazıları / Fırtına ve Uydular

“Rüyaların yapıldığı maddeden yapılmayız biz ve uykuyla çevrilidir küçücük hayatımız..” Fırtına/Shakespeare

Merhabalar Dostlar,
Bilmiyorum bu konuda hiç deneyim yaşadınız mı? Gezegenlerle ilgili bir şey yaparken temsil ettikleri size ulaşır. Mesela ne zaman Neptün ile ilgili bir şey okusam, yazmaya kalksam, pek sonunu hatırlayamıyorum. Bazen uyku, bazen de hayal filan derken, pek sonunu göremiyorum. Geçen gün Uranüs üzerine yazarken bilmiyorum zekam mı açıldı ne    Uranüs’ün uyduları üzerine de bir yazı yazmam gerektiğini düşündüm. Şahsına münhasır bir gezegen olan Uranüs, bir çok ilginç özelliği yanında uyduları ile de ilgi çekicidir. Genel olarak gezegen ve uyduların isimleri mitolojiden alınırken, Uranüs’ün 27 uydusu ilginçlik bu yaa, adını Shakespeare ve Alexander Pope’a ait eserlerden almıştır. Uranüs’ün ilk iki uydusu 1787 de keşfedilmiştir. Ancak 1852’de Wiiliam Herscel tarafından iki uydu daha keşfedilene dek, isimleri konulmamıştı. Sonrasında William Herscel’in oğlu olan John Herscel tarafından ilk iki uydu için Shakespeare karakterlerinden Titania ve Oberon, diğer iki uydu içinse; Aleksander Pope’dan Ariel ve Umbriel isimleri konuldu. Uranüs’ün 27 uydusu keşfedildikçe gelenek sürdü.

Shakespeare benim nerdeyse okuma-yazma öğrenmemden bile önce tanıştığım, en sevdiğim yazarlardandır. Sanırım üç-dört yaş civarı televizyonda Kral Lear’ı izledim. Benim açımdan büyük bir travma olduğunu söyleyebilirim, ne de olsa Gad Yengeç   Neyse sebebe gerek yok, tüm eserleri beni çok etkiler. Tüm çağların gizli öğretileri kitabında Manly P. Hall, Shakespeare ve Bacon’ın aslında aynı kişi olduklarından bahseder. Bu konu üzerine değişik çalışmalar yapan kişiler örneğin; yüz tanıma teknolojisi gibi yöntemlerle tabloları tarayarak bu idiaayı doğrulamışlar. Konu karışık ve çılgınca ama şimdilik tüm yorumları size bırakıyorum. Shakespeare oyunları içinde en çok isim alınan oyun “Fırtına” isimli son eseridir. Kısaca bu oyunun konusundan beğeneceğinize inanarak, biraz bahsetmek istiyorum.

Milano Dükü Prospero, kardeşi Antonio ve Napoli Kralı tarafından tuzağa düşürülerek kızı Miranda ile bir gemiye bindirilerek kaçırılır. Ona yardım eden Lord Gonzalo sayesinde, elbise ve doğaüstü ilimlere sahip olduğu kitaplarına ulaşır ve ıssız bir adaya çıkarlar. Adada kötü bir büyücünün öksüz oğlu Caliban ve peri Ariel ile adayı yönetmeyi başlar. Sonrasında yine doğa üstü güçlerinin yardımıyla, tüm düşmanları bir gemideyken fırtına çıkarır. Fırtına da, gemi parçalanır ve tümü onun adasına, peri Ariel’in yardımıyla gelirler. Napoli Kralının oğlu olan Ferdinand, Miranda’ya aşık olur. Öç almak için plan yapan Prospero, düşmanlarını affeder, doğa üstü güçlerinden vazgeçer, perileri azad eder ve ülkesine geri döner. Prospero doğa üstü bilgilerle onurlandırılmış, üst düzey bir insanın simgesidir. Oyunda elinde bulunan gücü doğru ve haklı kullanarak bilgilerinden bilgelik yarattığını görüyoruz. Caliban ise tahsil ve terbiye kabul etmeyen daha alt seviyelerde yaşayan insanın simgesidir. 1950’li yıllarda Nurullah Ataç bu eser üzerine yazdığı eleştiride şöyle der; “Çoğunluk Caliban’dır… Shakespeare’in anlattığı şu biçimsiz, düşüncesiz Caliban. Yeniyi bulmak, yeniyi yaratmak Prospero’ya vergidir, ancak o bilir Ariel’i çağırmayı, doğanın gizlerini çözümlemeyi, doğaüstü varlıklar, değerler yaratmayı, güzeli güzel olmayandan, iyiyi iyi olmayandan ayırt etmeyi öğreten Ariel’in dilinden ancak Prospero anlar. Çoğunluk bir güler, bir kızar Prospero’ya, Caliban gibi o da Prospero’yu öldürmenin bir yolunu arar. Çoğunluğa bağlanmak… Çoğunluğa uymak… Bir düşünce adamının, sanatçının çoğunluğa bağlanması, çoğunluğa uyması Prospero’dan yüz çevirmesi demektir”

William Shakespeare oyunlarından, Uranüs uyduları
Bir Yaz Gecesi Rüyası: Titania, Oberon, Puck
Fırtına: Ariel, Miranda, Caliban, Sycorax, Prospero, Setebos, Stephano, Trinculo, Francisco, Ferdinand
Kral Lear: Cordelia
Hamlet: Ophelia
Hırçın Kız: Bianca
Troilus ve Cressida: Cressida
Othello: Desdemona
Romeo ve Juliet: Juliet, Mab
Venedik Taciri: Portia
Size Nasıl Geliyorsa: Rosalind
Kuru Gürültü: Margaret
Kış Masalı: Perdita
Atinalı Timon: Cupid

Birsen SUNGURAY
Onur Güven Griffin Astroloji Akademisi Öğrencisi

Kaynaklar:
National Geographic – Jane Vessels.
Manyl P. Hall “Tüm çağların gizli Öğretileri”
William Shakespeare “Fırtına”
Can Yücel’den nakil Nurullah Ataç yorumu

Uranüs Yazıları / Rameau

ÖĞRENCİ HAZIR OLDUĞUNDA ÖĞRETMEN ORTAYA ÇIKAR
Merhabalar, Keyifli Pazarlar
Uranüs 13 Mart 1781’de keşfedilmiş. Üzerinde taşıdığı en önemli misyonu ise kısa bir süre sonra Fransız Devrimi ile gerçekleştirmiş. Ancak öğretmen ortaya çıkana kadar öğrencinin hazırlandığı bir dönem var. Bu dönem sıra dışı yazar, müzisyen, felsefi düşünürlerle olgunlaşmış. Sonrası ise için söylenebilecek sadece “Zamanı gelmiş bir fikrin önünde durabilecek bir güç yoktur” olacaktır sanırım. Çünkü; Uranüs; öngörülemeyen, sıra dışı yaratıcılık içerir, tıkanmış sorunlara, çılgın çözümler verir. Ayrıca Fransız Devrimi mottosu gibi “liberte,egalite,fraternite” kolektiflik ister. Bireysel gelişmişlikler bile bütüne hizmet eder. Bu Pazar, Fransız Devrimi öncesi yaşamış ve ilginç eserler bestelemiş Rameau’dan biraz bahsedeceğim.
Jean-Philippe Rameau (d. 25 Eylül, 1683, Dijon, – ö. 12 Eylül,1764 Paris)

Rameau, Fransız besteci ve teorisyendir. Bestelerini Barok tarzda vermiştir. Barok tarz genel olarak (Rönesans sonrası geldiğinden) Rönesans’da bulunan düzenli şekilselliği aşmaya çalışır. Örnek olarak Rönesans yapılarında daha çok kare dizayn var ise Barok tarzda elips yaygındır. Rameau, Paris’e geldikten sonra eser vermeye başlamıştır. İlk eserleri 1722’den sonra icra edilmeye başlandı. Eserleri daha önce kullanılmamış teknikler içerdiği ve icracıları daima zorladığı için daima çok fazla eleştirilmiştir. Döneminde sevilen eserler üreten Rameau bazı eserlerini zaman olarak gerekli düzeye ulaşılamadığından az sayıda gösterimle bitirmiştir. Besteci 19.yüzyıl boyunca hiç hatırlanmaz iken 20.yüzyıl ile birlikte gitgide popüler olmaya başlamıştır.
Eserleri Arasından; Castor et Pollux (1737), Zoroastre (1749), La naissance d’Osiris veya La Fête Pamilie (1754)
1735’te Kızılderililer için yazdığı bir opera, bale karışımından link atıyorum, dilerim beğenirsiniz
Rameau / Les İndes Galantes

Elementler ve İsminiz

Merhabalar Dostlarım,

Günlük hayatımızda giderek “Karma” sözcüğünü daha fazla kullanır olduk. Ancak bir çok değerler konusunda yaptığımız gibi bunun da içini boşaltmaya meyilliyiz. Genel olarak “cezalandırmak” şeklinde konuya arabesk halde bakıyoruz. (Yoksa kaderimin bir oyunu mu bu  Böylesi önemli bir doğa yasasını anlamak yerine, kendi bakış açımıza uyduruyoruz. Astroloji konusunda bütünleyen bir disiplin olarak başladım. Önce felsefe ile bunu anlamak için astroloji benim açımdan olmazsa olmaz. Daha sonra Pisagor okulunda aynı şekilde başlandığını farkettim. Yani felsefe ve etik okuyan kişilere uzun yıllar sonra astroloji eğitimi veriliyormuş. Tarihi şöyle bir karıştırırsak, Hitler aslında iyi bir astrolog ve okult ilimler ile gayet bilgili. Ancak döneminde Astrolojiyi yasaklamış. Kötü niyetli ve konunun ciddiyetini anlama potansiyeli taşıyamayan kişiler elinde tehlikeli bile oluyor. Harita konusunda ise bir aile karmasına sahip olduğumu düşünüyorum. Mesela babam topograf emeklisi ve daha liste uzar  Mümkün olduğunca ve saf bir şekilde, haritamın gereklerini yerine getirmeye çalışıyorum yani…

Her birimizin parmak izi kadar eşsiz ve bize kapılar sunan haritalarımız var. Haritanın uyumu, kullanımı açısından elementler yapı taşlarıdır. Eksik olmaları halde, bu alanda mutlaka sorun yaratıyorlar. Ancak fazla olan element varsa yine aynı şekilde sorun yaratıyor. Bu konuda kullanılabilir yollardan biri isim konusunda tamamlayan yaklaşımlar geliştirmek diye düşünüyorum. Nasıl son yıllarda özellikle Emoto’ya ait su çalışmaları ile bir damla suyun bile etkilenebildigini gördüysek, biz de etkileniyoruz. Aslında doğa bazı konuları hep takviye etmeye çalışır, örneğin Ateş elementi az ise çevrenizde, ailenizde yüksek ateş sizi bulur. Gezegenlerde bulamadığınız denge astreoidler ile sağlanmaya çalışır. Benim önerilerim ise isim konusunda elementler için destekleyerek çalışmaktır. Örneğin; Toprak elementi fazla birisi için Kaya, Defne gibi isimler çok uygun olmayacaktır. Yine Su elementi için Pınar, Irmak, Su  pek uymuyor. Ama tam tersi yine Hava elementi düşük olduğunda Meltem gibi isimler neden kullanılmasın?
İsim konusunda diğer bir durum daha önce vefat etmiş bir aile büyüğünün ismini kullanmak sorunlu olabiliyor. Bu durum aslında kişiye fiziksel bazı özellikler verir. Kişi genelde soluk bir cilde sahiptir. Bu kişiler dolunay rituellerine mutlaka önem vermelilerdir. Yine Mitoloji ve tarih konuları içinden seçilen isimler kişiye misyon yükler. Bu bağlamda üzerine iyi düşünmek gerekir. Aslında konu bayağı uzun ve derin mevzu, şimdilik burda bırakıyorum. Güzel günler diliyorum, sevgiyle kalın…

Birsen SUNGURAY

Onur Güven
Griffin Astroloji Akademisi öğrencisi

Not: Lütfen izin almadan yazının parça veya tamamı kullanılmasın, gösterdiğiniz hassasiyet için şimdiden teşekkür ederim.

Görüntünün olası içeriği: okyanus, açık hava, su ve doğa

Sil Baştan / Bu Gün Aslında Dündü

Merhabalar dostlarım,

Size oldukça kült bir film ve bir de kitaptan bahsetmek istiyorum. “Sil baştan” kitabı Ken Grimwood tarafından yazılmıştır. Ken Grimwood neredeyse tüm kitaplarında olduğu gibi zaman, değerli yaşam, kadersellik temalarını bu kitabıyla çok güzel işlemiştir. Kitapta, geriye dönerek hayatı tekrar tekrar yaşama fenomeni o dönem için çok yeniydi ve sonrasında bir çok kitaba ve filme öncülük etmiştir.

Sil Baştan konusu; 43 yaşındaki Jeff Winston, heyecanını yitirdiği evliliği ile geleceği olmayan işi arasında sıkışıp kalmıştır ve hiç beklenmedik bir anda ölüverir. Tekrar hayata gözlerini açtığında ise takvimler 1963 yılını göstermektedir. O sabah 18 yaşında, üniversite yatakhanesinin duvarlarına bakarak uyanır. Her şey eskisi gibidir… Tek bir fark dışında: Jeff geleceği avcunun içi gibi bilmektedir. Futbol ligi final maçlarından at yarışlarına kadar kimin kazanacağını, Wall Street’te köşeyi dönmek için hangi şirketlere yatırım yapmak gerektiğini… Yalnız, bilmediği bir şey vardır: Neden hayatını sil baştan yaşamak zorundadır?

Ken Grimwood 1987 de yazdığı kitabında, Steve Jobs ve Steven Spielberg’den bahsederek gelecek adına önemli isimler olarak ayrı bir yerlere koymuş. Ken Grimwood kitabın filme çekilmesi için bir çok teklif alıyor. Ancak kendisine getirilen proje ve senaryoları beğenmediği için bir türlü anlaşma olmuyor. Yine kendisine senaryo yazması ile gelen teklif aşamasında ise “sil baştan” kahramanı Jeff gibi kalp krizi geçirerek ölüyor. Varisleri ile bir türlü anlaşma gerçekleşmediği için film şirketi konuyu ana hat olarak alıp, bambaşka bir senaryo yazdırıyor. Bu film ise “Bu gün aslında dündü” filmi  
Filmde; Jeff nasıl kendi hayatında sıkışıp kaldıysa, Phill’ de aynı günde sıkışıp kalır. Tekrar tekrar aynı günü yaşarken dış değişkenler ile oynayarak hayatının aslında hiç değişmediğini görür. Ta ki, bizzat kendi kişisel devrimini yapma cesaret ve olgunluğuna erişene dek  

Carl Jung ile bitirelim;  “Görünüşünüz, yaInızca kaIpten bakabiIdiğinizde berrakIaşır. Dışarı bakanIar düş kurar, içe bakanIar uyanış yaşar”

Birsen SUNGURAY

Bay Evet

“Dünya bir oyun bahçesi bunu çocuklar biliyor ama biz büyüyünce unutuyoruz”

Yılbaşı veya yaş günü gibi zamanlarımızda genellikle özel kararlar alırız. Bu kararlar hayallerimize dair ve bizim için önemli kararlardır aslında. Ama bu kararlar gerçek hayatla asla buluşmaz. Çoğu kez gündelik hayatın içinde eriyip gider. Bir de gündelik hayat rutini vardır. Bu rutin hayallerimizi gerçekleştirme eylemselliği yanında çok daha agresif ve talepkardır. Yıllarca resim yapmayı, dans etmeyi belki soğan ekip, inek yetiştirmeyi düşünebiliriz. Ama sadece düşünürüz. Ancak saat çaldığında uyanmayı, iş, yemek vs. tüm gündelik döngüleri düşünmeden gerçekleştiririz. Yaptıklarımıza ne kadar düşünce ve düşündüklerimize ne kadar hareket kattığımız ise kendimizi bütün hissettiğimiz yer oluyor. Standart yaşanan versiyon ise hayallerimizi sadece hayal olduğu için seviyoruz…
Küçük hayatlarımıza o kadar sadakatle bağlıyız ki, bizi plan ve proje dışına çıkaracak tüm evrensel aksiyonlara “Hayır” demeyi erdem sayarız.
Jim Carrey’nın 2008’de oynadığı “Bay Evet” filminde arkadaşının ısrarı ile terapiye gider. Terapide ona her şeye “Evet”demesi aşılanır. Terapi sonrası bunu hayata geçirince hayatı alt üst olur ama son tahlilde her şey iyi olur. Filmden bir replikle bitireyim;

“Olaylara evet dediğinizde mümkün olana sarılırsınız, hayatın enerjisini içinize çeker ve fazlalıklarını alırsınız.”

Birsen SUNGURAY

Birilerinin bir şeyisin.

Bir fikrin yok çünkü senin yerine düşünen birileri var.
Bir amacın yok, zaten birileri senin yolunu çiziyor.
Hayatta bir duruşun hiç olmadı çünkü sana nerede durman gerektiğini söylediler.
Soru sormayı ve merak etmeyi bilmiyorsun, sana süper marketlerden paketlenmiş cevaplar sunuyorlar.
Sen bir şeylere sahip değilsin, birilerinin bir şeyisin.
Harıl harıl konuşsan bile, başkalarının dilisin.

Yuja Dab

Bir kitap

bir-kitap-okuyan

Bir kitap okuyan her şeyi bildiğini zanneder.
İkinci kitabı okuyan kuşkuya düşer.
Üçüncü kitabı okuyan hiç bir şey bilmediğini anlar.

Frederick Pollock.